Astarot - Canción Lóxica

Era un rapaz

e a miña vida semellaba a ser

un xogo máis

era fermoso e máxico

naquelas tardes de gris

que parecían non remitir

era feliz, oh era feliz vivindo así

O negan i eu ben o sei

que me ensinaron a ser sensible

lóxico ou responsable ou práctico

non hai un mundo o revés

non hai un paso mal andado

tan clínico ou intelectual ou cínico

Pero hai un silencio sobre min

das cousas que eu non vin

e non souben afrontar

e o fin dun tempo que se foi

nun mundo de traizón

e a vida como abal

E agora mira o que fas

ou pra el serás un radical

un liberal un autentico criminal

non olles tanto pra min

que o teu criterio xa se esgotou

xa terminou a sin razón contigo foi

ou, ti, ¿ti que dis?

(Solo)

Pero hai un silencio sobre min

das cousas que eu non vin

e non souben afrontar

e o fin dun tempo que se foi

nun mundo de traizón

e a vida como abal

como abal, como abal, como abal!

Eh!

Uh!

Unha canción lóxica

Uhu!

Un home liberal

Eh!