Astarot - O Home que Quiso Vivir

O vento díxome cousas

que non atopo nos libros

resoaba a súa voz no mundo

igual que un sono perdido

(E) O mar buscaba unha aperta

buscaba un peito ou un niño

e non atopaba nada, nada

senón penedos espidos

Recordo que era Nadal

e eu bebía moito viño

estabamos todos xuntos

os anxos meus, os amigos

E nós calados, fumando

bebendo, mirando fixos

por se chegaba algún día

un forasteiro ou escrito

Que nos dixese que existe

máis alá de todo un brilo

un sol que non ten solpores

nin vacas tristes, nin grilos

Recordo que era Nadal

e eu bebía moito viño

estabamos todos xuntos

os anxos meus, os amigos

Estabamos todos xuntos

no meu silencio metidos

querendo que nos chegara

algo estrano, de outro signo

Que nos sacara cal gando

e nos mostrar o camiño

para pacer herba nova

e choutar noutros eixidos

Recordo que era Nadal

e eu bebía moito viño

estabamos todos xuntos

os anxos meus, os amigos