Astarot - Polo Ronsel das Estrelas

Esas que no mar se miran

entre arrecendos da herva

e poñen luces na vida

os que soñan aínda esperan

xentes de brío e carraxe

cavilando no mañán

Que miran na lonxanía

como o monte baixa o mar (x2)

Son coma deuses dormidos

nun horizonte longal

que espertan melodías

memoria do máis alá

dos altos ceos de nubes

as cores verdes proxectan

un mar que recorta as lindes

da Galicia sempre enteira

Sempre enteira!

Non hai terra coma nosa (x3)

Non hai terra coma nosa nai

(Solo)

Non ahi terra como a nosa

paisaxe da fin da terra

que nos leva de camiño

polo ronsel das estrelas

esas que no mar se miran

entre arrecendos da herva

e poñen luces na vida

os que soñan e ainda esperan!