Trashnos - Alén

A loita comezóu

e con ela o mal

que me afastou de aquí

O momento chegou,

non quero marchar

pero é hora de partir

Vai amodiño rapaz

e non esquezas ós teus pais

tes que ser un home forte

e non chores porque os homes

non poden chorar

Deixo a terra onde vivo

pra navegar alén do mar

despídome pero,

ó deixar os teus camiños

sinto as pernas frouxear

ollándote

Sinto que non voltarei nunca máis

moito terei que loitar

se non regreso, madre cóidese

cos anos poiden ver que...

todo cambiou, síntome só

o tempo pasa e eu sigo aquí

a morte o seu traballo rematou

só quedas ti

E o recordo dos meus pais

naquel río, nos teus montes, no teu mar

que foi cómplice das bágoas

que aquel neno agochou ó te deixar,

un home non pode chorar

Deixo a terra onde vivo

pra navegar alén do mar

despídome pero,

ó pensar nos teus camiños

sinto no peito berrar

quero voltar!

(Solo)